Dubben met de diaconie

De diaconie is al een tijdje een zorgenkindje. O jawel, het is populair! Iedereen is ervan overtuigd dat de Kerk hier een belangrijke rol moet spelen. Maar waar? Voor wie? Met wie? Je hoort het ook in het maatschappelijk veld: we willen wat voor de eenzamen doen, maar we kunnen ze niet vinden… De laatste jaren werd het in de parochie steeds duidelijker dat de traditionele bezoekgroepen hun langste tijd gehad hadden want door de privacy-wetten op allerlei terreinen komen we niet aan namen. Mensen melden zich niet zelf, en door de voortschrijdende leeftijd waren er steeds minder dames (waar zijn toch de heren?!) die deze taak nog op zich konden nemen. En dan heb je het bekende moderne probleem dat men zich niet wil binden en dat men het zo druk heeft. Wat moet je dan doen met de diaconie in de parochie??? Tot nu toe konden we alleen bedenken wat we nog meer wilden gaan doen en je voelt tegelijk dan de onmacht toenemen, want wie gaat het doen.
Vorige week zijn we met een paar mensen bij elkaar gaan zitten om toch een koers te kunnen gaan uitzetten voor dit belangrijke werkveld in de parochie. Je zoekt een paar verstandige mensen bijeen en hoopt dat er resultaat komt. De hoop werd bewaarheid! Echt, het was een goede vergadering. Al pratend en discussiërend kwam de vraag naar voren ‘Wat maakt ons diaconaal werken anders dan anderen?’ Wat moet of mag het verschil zijn? Maar ook: hoe kunnen we iets doen met weinig vrijwilligers? En tenslotte: hoe blijft het voor vrijwilligers laagdrempelig en te doen?
De inspiratie van paus Franciscus hielp ons op weg. Hij spreekt over het liefhebben van de armen. Dat heeft immers nu ook precies Jezus gedaan. Ja, inderdaad. Wij zijn niet de zoveelste club die problemen probeert op te lossen. Dat kunnen we niet! We kunnen wel de arme (in welke zin dan ook) beminnen, bezoeken, een plaats geven in onze gemeenschap, waarderen en achten. Zit daar niet het verschil met vele andere maatschappelijke hulporganisaties? We lossen de armoede, de eenzaamheid, de rouwverwerking, de ziekte niet op, maar we kunnen wel die mens lief hebben. Goed, ik geef toe, dat is voor goed gesettelde burgers en ook nette christenen van deze tijd niet altijd gemakkelijk. Toch moeten we dat proberen. Hoe we het gaan stimuleren of organiseren weten we nog niet, maar dit moet het worden.
Maar ook kwam er nog een fantastisch idee op tafel: samen ontbijten voor wie normaal alleen ontbijten! En je zult zien dat na enige tijd de mensen die er naartoe komen ook zorg voor elkaar beginnen te hebben. Je creëert een soort platform waarin diaconie gaat gebeuren. Zo los je iets op voor het probleem van weinig vrijwilligers. Zeg maar indirecte diaconie.
Het was een vruchtbare avond. Met de discussie kwamen de bouwstenen voor een koersbepaling als vanzelf op tafel. Nu mensen meekrijgen, maar ik denk dat dit toch wel gaat lukken. Spreken met liefde, handelen met liefde… dat hoeft niet ingewikkeld te zijn, maar gewoon een kwestie van doen.

Eerste voorbereidingsvieringen communicanten 2019

Aanstaande weekend vinden de eerste voorbereidingsvieringen voor de communicanten van 2019 plaats. Dit zal in de viering van zaterdagavond om 19u in de kerk van Onze Lieve Vrouw van Altijddurende Bijstand-Lindenheuvel zijn en op zondagochtend om 9u30 in de kerk van H.Augustinus-Lutterade. Meer informatie voor de communicanten is hier te vinden.

Nieuwe Heilige!

De drukte bij het Sint Pietersplein was overweldigend. Grote groepen stonden te wachten om toegelaten te worden voor de controle om het plein op te mogen gaan. Het ging al richting half negen en je kon je nauwelijks voorstellen dat iedereen om 10.00 uur kant en klaar zou zitten voor de grote viering. Maar dat denkt iemand die niet het organisatietalent van Italianen kent. Je moet meteen toegeven: dit is in Italië een heel ander talent dan in Nederland. Maar Italianen zijn in staat in de chaos te blijven sturen en op het einde blijkt alles op zijn pootjes te zijn terechtgekomen. Ook vanmorgen was het weer zo. Vóór 10 uur zat iedereen klaar en ook voor elke concelebrant was een plaatsje gevonden met dank aan de suppoosten die rustig blijven doorzoeken naar de lege plaatsen. En dus begon als punctueel en volgens schema.

En er volgde een mooie viering. Zeven zaligen werden heiligverklaard: 1 paus, 1 bisschop, 2 priesters, 2 zusters, 1 leek. Dat is geen gering aantal en een grootse gebeurtenis. Maar de viering bleef zeer aangenaam in zijn eenvoud, een mooie mix tussen koorzang en volkszang, nooit langdradig wel waardig. Men wijdde niet onnodig uit bij de levensbeschrijvingen en de gebeden bleven to the point. De paus – wat moe zo te horen in zijn stem – leefde op bij de preek die heel duidelijk dichtbij het evangelie bleef en bij de mens en nooit een loftrompet werd op de nieuwe heiligen. In alles een zeer aangename stemmige viering.

En dus is ‘onze’ Katharina Maria Kasper voortaan heilig. Vooral de zusters genieten en zijn trots. Ze nemen elk moment vol vreugde op, al voel je ergens dat Rome, de drukte en de chaos, niet hun wereld is. Maar heel even in dit centrum van de wereldkerk staan is toch bijzonder en vooral als het om ‘jouw’ club gaat. Het is een erkenning van de wereldkerk voor hun inzet, hun inbreng, hun charisma. Op zulke momenten denk je ook dat er wel wat meer waardering mag zijn vanuit de samenleving en de maatschappij dat zoveel vrouwen hun leven geven voor deze liefde voor de medemens en dat met liefde voor God. We vergeten soms hoe belangrijk en cruciaal dat is voor onze samenleving. Maar vandaag is die waardering er wel en de hulpbisschop en onze gouverneur waren er ook nog om deze waardering te onderstrepen. Na de viering was er een korte ontmoeting met de zusters. Ja, gewoon op straat in de drukke Borgo Pio, maar toch! Fijn dat dit ook even tussen alle bedrijven door er mocht zijn. En daarna samen met de zusters eten. Je moet zo’n heiligverklaring nu eenmaal ook goed eren met een goede maaltijd. Proost, lange leve onze nieuwe heilige!

Pastoor Harry Quaedvlieg

Jongerensynode

“Een geloof dat ons niet in een crisis brengt, is zelf een geloof in crisis; een geloof dat ons niet groeien doet, is een geloof dat zelf groeien moet; een geloof dat geen vragen stelt, is een geloof waar wij vragen over moet stellen; een geloof dat ons geen beleving geeft, moet zelf tot beleving komen; een geloof dat ons niet door elkaar schudt, is een geloof dat zelf door elkaar geschud moet worden.” Dit citaat is opgenomen in het werkdocument voor de jongerensynode. Het is een interessante zin. Kenmerkend ook voor het idealisme van jongeren. Waar ouderen nog weleens het heilig vuur lijken te verliezen, doelen en idealen aanpassen aan de mogelijkheden en onmogelijkheden van het leven, zijn jongeren niet zo snel tevreden met middelmaat. Dit heilig vuur in jongeren maakt hen ook juist zo bewonderenswaardig. Je moet er toch niet aan denken dat je jonge mensen van 20 tegenkomt en waar het heilig vuur al gedoofd is, die zich tevreden stellen met de mislukkingen van de wereld, het leven en de samenleving! Zo’n heilig vuur is ook het geloof. Hoe triest als dat niet meer zou uitdagen, ons tot het uiterste wil bevragen, ons tot grotere daden wil brengen…
Het citaat is van paus Franciscus van afgelopen Kerstmis. Blijkbaar spreekt het jongeren aan en hebben zij ervoor gekozen om dit op te nemen in het werkdocument. Het beschrijft hun geloof en hun zoektocht naar echt levensgeluk. Niet onze zonden en mislukkingen zijn de norm, maar onze idealen. Met deze keuze houden de jongeren de hele Kerk een spiegel voor. Wat voor een geloof zoek je? Een makkelijk geloof of een uitdagend geloof? Een tandeloos geloof of een inspirerend geloof? Een geloof om over te praten of een geloof dat in daden omgezet wordt. Ja, dat geloof zal ons wel van tijd tot tijd in crisis brengen. Ja, zo’n geloof kan ons en onze denkbeelden af en toe goed door elkaar schudden. Inderdaad zou zulk een geloof vaker kritische vragen kunnen stellen aan ons doen en laten, ons spreken en ons zwijgen. Maar het is wel een geloof dat leeft en niet op de laatste plaats: dat is het geloof van Jezus Christus. Want wie in het evangelie leest, ziet niets anders.

Wie komt meehelpen in Lutterade?

Op zaterdag 8 en 22 september van 9.00 tot 13.00 uur wordt het Parochiekerkhof van Lutterade stevig onder handen genomen om alles weer helemaal netjes te maken en klaar voor de winter. Daarbij kunnen we wel wat extra handen gebruiken.
Heb je tijd en zin om mee te helpen? Meld je dan op (een van) deze zaterdagen op het kerkhof aan de Groenseykerstraat. Van harte welkom!

Parochiecatechese

Afbeelding

Aanmelden informatie-avond op 5 september 2018 en verdere informatie catechese/EHC/Vormsel.

Vanaf dit (school)jaar verandert de voorbereiding op de EHC en het Vormsel en wordt er voor alle kinderen vanaf groep 3 permanente catechese gegeven.

Klik hier om u aan te melden voor de informatie-avond die gehouden wordt op woensdag 5 september 2018 om 20u in het parochiehuis van Oud Geleen (Leursstraat 3).

Lees meer over oa de catechese, de Eerste Heilige Communie, het Heilig Vormsel en het aanmelden van uw kind door op onderstaande afbeelding te klikken.

 

 

Dagbedevaart naar Banneux in 2018

Ook dit jaar kunt U vanuit Geleen in de Mariamaanden mei en oktober met een dagbedevaart naar Banneux in de Belgische Ardennen en wel op woensdag 16 mei en op woensdag 10 oktober.

De kosten bedragen € 20,- voor alléén de busreis of € 44,00 voor de busreis gecombineerd met een warme lunch (incl. 2x koffie en 1 x vlaai). U kunt zich vóór 15 april aanmelden bij Marina Smeets tel. 06 – 23578984. Zij kan U ook informeren over opstapplaats en vertrektijd.

Stille Omgang in Amsterdam

In de nacht van 17 op 18 maart lopen duizenden gelovigen in Amsterdam de Stille Omgang. Ook vanuit Limburg nemen hier elk jaar grote groepen belangstellenden aan deel. De Stille Omgang is – precies zoals de naam zegt – een bidtocht in stilte. In de 19e en 20e eeuw mochten in grote delen van Nederland geen processies worden gehouden. Maar gewoon lopen en in stilte bidden, was niet verboden. Die traditie is tot op de dag van vandaag gehandhaafd.

De Stille Omgang is een bedevaart naar het ‘Mirakel van Amsterdam’, een eucharistisch wonder, dat zich in de 14e eeuw in Amsterdam afspeelde. Een geconsacreerde hostie die door een zieke uitgebraakt was en in het vuur geworpen, keerde tot drie keer toe terug. Totdat besloten werd om de hostie in processie terug naar de kerk te brengen. Dit wonder maakte van Amsterdam een bedevaartplek, in de middeleeuwen een heilige stede genoemd.

Na de reformatie werden de bedevaarten verboden. In de 19e eeuw werd de traditie weer opgepakt, maar moesten de pelgrims in stilte de oude route van de processie lopen. Dit gebeurt nog steeds elk jaar rond 15 maart. Dit jaar in het weekeinde van 17 en 18 maart. Vanuit Limburg gaan er diverse bussen naar Amsterdam. Meer informatie over de bus-pelgrimsreis vanuit Zuid- en Midden- Limburg is te verkrijgen via 06 – 28560997 of e-mail   stilleomgangzmlimburg@hetnet.nl

Dirigent Harrie Ramakers overleden

Op 3 januari overleed Harrie Ramakers. Hij was 40 jaar dirigent en ook erelid van het Gemengd kerkelijk zangkoor St. Cecilia van de parochie Oud-Geleen. Al die jaren is hij een grote inspirator geweest voor het koor. Vanuit zijn deskundigheid en betrokkenheid  heeft er er steeds voor gezorgd dat het koor de H. Missen kon opluisteren met mooie passende gezangen. Daarmee is hij niet alleen van grote betekenis geweest voor het koor maar ook voor de parochie. Daar zijn we hem heel dankbaar voor. Wij wensen zijn echtgenote Astrid en overige familieleden heel veel sterkte toe.

De plechtige uitvaartdienst is woensdag 10 januari om 11.00 uur in de parochiekerk van de HH Marcellinus en Petrus in Oud-Geleen.

Lambert Dreessen overleden

Op 1 januari overleed Lambert Dreessen, oud-kerkmeester gebouwen van de Christus Koningparochie. Hij heeft zijn deskundigheid maar zeker ook zijn betrokkenheid ingezet om te waken over het onroerend goed aan de Kluis. Dat heeft hij uitstekend gedaan en daar zijn we hem veel dank voor verschuldigd. Voor zijn inzet ontving hij de Pauselijke onderscheiding Pro Ecclesia et Pontifice. Ook na zijn actieve periode als kerkmeester bleef Lambert nauw betrokken bij het reilen en zeilen in de Christus Koningparochie. Op zondag was hij vaak in de kerk te vinden en ook op de donderdagochtenden bij de doordeweekse mis. Altijd prettig aanwezig en met belangstelling voor de parochie en de mensen. De uitvaart is maandag 8 januari om 10.45 uur in zijn Christus Koningkerk. 
We wensen zijn echtgenote, kinderen, klein- achterkleinkinderen veel sterkte toe.