Toekomstplan: Samen groeien in een tijd van krimp !?!

Op 16 en 25 oktober heeft het kerkbestuur zijn toekomstvisie gepresenteerd aan de leden van de Parochiële Kerngroepen en geïnteresseerde parochianen.

   

Het plan werd positief ontvangen, maar veel mensen vinden het wel erg ambitieus. Het is ook een ambitieus plan dat mensen wil uitnodigen en uitdagen om samen met ons op weg te gaan naar een mooie, zichtbare en betekenisvolle geloofsgemeenschap in Geleen. Een geloofsgemeenschap van gastvrijheid en nabijheid, die nadrukkelijk(er) naar buiten wil treden, met een warme, inspirerende en uitnodigende uitstraling. Reacties op het plan zijn van harte welkom!

Nieuwsgierig? Samen groeien in een tijd van krimp  

Begin volgend jaar zetten we weer een volgende stap, dan gaan we de feiten en cijfers van hetgeen we nu hebben, naast deze toekomstvisie leggen. Van daaruit kunnen we dan besluiten nemen, hoe we samen het beste onze toekomst tegemoet kunnen gaan. Wordt vervolgd!

Koren Augustinus en Lindenheuvel fuseren

Vanaf 1 november fuseren de koren van Lindenheuvel en Augustinus.

Op zaterdag 21 oktober luistert het koor van Lindenheuvel voor de laatste keer de zaterdagavondmis op met hun favoriete kerkliederen uitgekozen door de leden zelf.

Na afloop is er een samenkomst met een kopje koffie in de pastorie om het koor te bedanken voor de jarenlange inzet.

Op zondag 29 oktober om 9.30 u zingt het Augustinuskoor voor de laatste keer in de vertrouwde samenstelling tijdens de vrijwilligersdag van parochie St. Augustinus.

Na afloop is er koffie drinken met alle vrijwilligers.

Vanaf 1 november zal het gefuseerde koor met de naam St. Caeciliakoor, zowel in Lutterade als in Lindenheuvel regelmatig de missen opluisteren.

Het nieuwe koor staat onder leiding van Tjeu Zeijen.

Presentatie toekomstvisie

Op woensdag 25 oktober presenteren kerkbestuur en Pastoraal Team de toekomstvisie voor onze Geleense geloofsgemeenschap.

Titel van deze visie: Samen groeien in een tijd van krimp !?!

Er zijn 2 bijeenkomsten:

15.00 uur KBO gebouw H. Augustinus;

20.00 uur parochiehuis Oud Geleen.

Iedereen is van harte welkom om een van de bijeenkomsten bij te wonen.

Wel graag vooraf even aanmelden bij het parochiekantoor

046-4743420 of parochiekantoorgeleen@gmail.com.

Thei Pustjens

Zaterdag 23 september moesten we afscheid nemen van Thei Pustjens, koster van de Christus Koningparochie.

Dat gebeurde heel indrukwekkend in een bomvolle kerk. Mooie muziek van de Schola Gregoriana o.l.v. George Bakx, van Ronald Claessens en Guyon en Gianno Waltmans. Mooie gedachten en herinneringen aan Thei.

Na de mis zwaaiden we Thei samen uit vanaf het plein voor de kerk. We zullen aan Thei blijven denken als een zeer betrokken, sympathieke en ook zeer humorvolle koster. Thei heel erg bedankt voor wie je was en voor alles wat je voor kerk en parochie hebt gedaan.

Rust in vrede.

kerkproeverij

Het wordt spannend. Hoeveel ‘gasten’ zullen er komen. De afgelopen weken hebben we veel reclame gemaakt voor onze kerkproeverij. Op het einde van elke mis heb ik er iets over gezegd. Telkens iets anders. En ook vaker na de mis, was er kort een een gesprekje. Er is wel een positieve houding te bemerken. Parochianen vragen om nog een uitnodigingskaart of vragen waar ze de kaart moeten inleveren. (Dat laatste trouwens niet doen, de kaart is voor de genodigde!) Ik weet het niet beter te omschrijven dan dat de parochies eraan toe zijn om zo’n actie te ondernemen.
Dat geeft mij een groot gevoel van blijdschap of tevredenheid van binnen. Begin dit jaar waren het ook parochianen die mij attent maakte op dit landelijk initiatief en ook de suggestie gaven ‘Waarom doen wij daar niet aan mee?’ Maar lang hoefde ik daar niet over na te denken. Een parochie die in de toekomstgesprekken aangeeft naar buiten te willen treden, gastvrij te willen zijn, uitstraling te willen hebben, kan toch niet nee zeggen. Het was vervolgens ook niet moeilijk om enkele mensen te vinden die de actie wilden gaan uitwerken en dragen. Dat plan van hen voeren wij nu uit. En een tijdje terug keek ik eens op de website om te zien welke kerken allemaal meedoen. Opvallend rustig is het dan in de katholieke kerk in Limburg. Ook nu – vandaag nog eens gecheckt – is er nog relatief weinig activiteit. Maar Geleen doet mee en spant zich in om er iets van te maken. Ja, ik ben zelfs een beetje trots.
Eén minpuntje: dat betreft mij zelf! In het bewuste weekend ben ik er zelf niet bij. Ik moet helaas naar Lourdes. Zo zou ik normaal een bedevaart naar Lourdes nooit omschrijven, maar dit jaar wel. Ik kan niet meemaken wat het weekend zal brengen. Komen er veel? Ach, de oogst is altijd iets van de Heer zelf. Maar de inspanningen die wij ervoor gedaan hebben, zullen zich altijd op een of andere manier uitbetalen, links of rechtsom. En één ding beloof ik: in Lourdes ga ik preken over de kerkproeverij.

Vrijwilligersnieuwsbrief.

Begin augustus verscheen de eerste Vrijwilligersnieuwsbrief voor de bijna 600 vrijwilligers van onze parochies. Het kan best zijn dat wij daarbij iemand vergeten zijn. Wil je voortaan ook de vrijwilligersnieuwsbrief ontvangen?

Stuur dan een e-mail naar: parochiekantoorgeleen@gmail.com

Het eerste exemplaar is te vinden onder het tabblad ‘Nieuws’ in de menubalk. Vervolgens klik je op Vrijwilligersnieuwsbrief en tot slot op Download.

Kerken in de vakantie

De vakantie is altijd een gelegenheid om kerken te bezoeken. Wie doet het niet! De gebouwen ademen geschiedenis en de ziel van een volk of een stad of een dorp. Niks mooiers om even die wereld binnen te stappen. Velen steken zo ook wel eens een kaarsje op. Heel eerlijk: zo’n grote kaarsen stoker ben ik niet. En als ik een kaars opsteek is dat vaak ‘in opdracht’. Maar dit jaar heb ik het wel gedaan! Een mooie grote kaars in een eenvoudige maar mooie oude kerk in Clermont-Ferrand. De pelgrims van Santiago kwamen daar de stad binnen, het was hun kleine mini-bedevaartje op de grote bedevaat naar Compostella. Met die pelgrims van eeuwen voelde ik me wel verbonden en biddend dat mijn weg met God een mooie en zinvolle mag zijn, werd een kaars opgestoken bij Maria in de crypte.
En in Clermont-Ferrand was natuurlijk de grote imposante kathedraal te bezoeken. Een wat donkere kerk opgetrokken uit de plaatselijke donkere vulkanische steen. De ontelbare glas-in-lood-ramen kwamen nog meer tot hun recht. Die waren werkelijk indrukwekkend, zowel de oude als de nieuwe.
Maar kerken in de vakantie is niet compleet zonder een zondagse mis ergens ter plaatse. Niets mooiers dan de lokale Kerk binnenstappen en zien hoe zij hun zondag en hun zondagse mis beleven. Met mijn collega’s waren we neergestreken in Châteaumeillant. Twee besloten te concelebreren, twee gingen gewoon in de bank zitten. Het koortje wat volkszangliederen zong was nog aan het repeteren en de kleine banken in het middenschip vulden zich goed met een zeer gemêleerd gezelschap van jong en oud. Ook de nodige jonge gezinnen zaterdag er. Om precies 11.15 uur begon de viering en meteen viel me die Franse volkszang op die zo makkelijk is mee te zingen met toch hele mooie toepasselijke teksten en melodieën. De Franse Kerk is daar altijd sterk in. Meneer pastoor kwam binnen – een wat oudere man – geflankeerd met enkele misdienaars. Ze hadden het postuur van uitsmijters bij de discotheek en even later bleek ook wel dat zij zich als zodanig over het priesterkoor bewogen: doeltreffend maar nou niet meteen met een waardig pas en houding. Trouw voerden ze uit wat de pastoor hen commandeerde. De bodyguards van pastoor! De mis bleek in dit conservatieve deel van Frankrijk van de ene kant keurig de liturgie van de huidige tijd te volgen, maar was tegelijkertijd doorspekt met rituelen en devotie uit de oude tijd. In alles was de hand van de pastoor duidelijk aanwezig, mijn collega’s kwamen er ook verder niet aan te pas. Een zeer, zeer langzame en vrome consecratie, de meisjesmisdienaars die niet op het eigenlijke priesterkoor mochten komen: het was bijzonder om mee te maken. En tot mijn verbazing kwamen na de communie ineens allerlei kinderen uit de kerk naar het priesterkoor en kwamen rond meneer pastoor zitten. die had zich ondertussen al de gitaar omgedaan en begon een liedje te zingen. Liedje afgelopen, kinderen gingen meteen weer terug. Was dat nu voor de kinderen of moest pastoor laten zien dat hij gitaar kon spelen?? Ik weet het niet. Toch vind ik zulke ervaringen altijd goed om weer mee te maken. Je moet je eigen kerk altijd relativeren door te kijken hoe anderen en andere priester hun geloof en hun liturgie beleven. Want al kijken wij er misschien met enige verbazing naar, de gemeenschap daar leek wel erg in zijn sas te zijn met deze pastoor.
Kerken in de vakantie! Het gaat dan niet alleen om de kerkgebouwen maar ook en vooral om de ontmoeting met de kerkgemeenschap aldaar. Je voelt ook op een concrete manier dat je tot een wereldkerk behoort, want je merkt ook: je bent van harte welkom en men is blij met je bezoek.

Reactie op artikel in Dagblad De Limburger dd. 22 juli 2017

Reactie op artikel in Dagblad De Limburger dd. 22 juli 2017 over toekomst Plenkhoes en mogelijk gebruik nabijgelegen parochiekerk

Afgelopen vrijdag stond in Dagblad de Limburger een artikel over de toekomst van gemeenschapshuis het Plenkhoes. De gemeente overweegt dit gemeenschapshuis te sluiten en de activiteiten over te hevelen naar andere accommodaties in de buurt. Wethouder Geilen spreekt daarbij o.a. van ‘de nabijgelegen parochiekerk die mogelijk in de toekomst vrij komt.’

Die gedachte komt uiteraard voor rekening van de wethouder. Maar hij gaat daar niet over. In de krant van zaterdag zegt hij dat ook.

Binnen onze parochies werken we momenteel samen aan een toekomstplan. In het parochieblad is daar ook verslag van gedaan. Na de zomer ligt er een voorstel op tafel over hoe Kerkbestuur en Pastoraal Team samen met Parochiële Kerngroepen, vrijwilligers en parochianen inhoud kunnen geven aan onze Geleense geloofsgemeenschap. Iedereen krijgt de gelegenheid om daarover mee te praten en mee te denken en zo bepalen we samen de toekomst van onze parochies. Vervolgens kijken we wat er nodig is om dit toekomstplan te realiseren. Dan praten we over gebouwen, maar ook over vrijwilligers en natuurlijk ook over geld. Dat plaatje leggen we naast de feitelijke situatie van dit moment qua gebouwen, vrijwilligers en financiële middelen. En dan gaan we keuzes maken. En dan praten we niet enkel over het mogelijk sluiten van kerkgebouwen, maar vooral over hoe we samen kunnen groeien naar een mooie, zichtbare en betekenisvolle geloofsgemeenschap in Geleen.

Het is daarbij zeker niet uitgesloten dat we met de gemeente en met wethouder Geilen in gesprek gaan. Het is immers altijd goed om te kijken wat we voor elkaar kunnen betekenen.

RK kerkbestuur en Pastoraal Team Geleen