Kerken in de vakantie

De vakantie is altijd een gelegenheid om kerken te bezoeken. Wie doet het niet! De gebouwen ademen geschiedenis en de ziel van een volk of een stad of een dorp. Niks mooiers om even die wereld binnen te stappen. Velen steken zo ook wel eens een kaarsje op. Heel eerlijk: zo’n grote kaarsen stoker ben ik niet. En als ik een kaars opsteek is dat vaak ‘in opdracht’. Maar dit jaar heb ik het wel gedaan! Een mooie grote kaars in een eenvoudige maar mooie oude kerk in Clermont-Ferrand. De pelgrims van Santiago kwamen daar de stad binnen, het was hun kleine mini-bedevaartje op de grote bedevaat naar Compostella. Met die pelgrims van eeuwen voelde ik me wel verbonden en biddend dat mijn weg met God een mooie en zinvolle mag zijn, werd een kaars opgestoken bij Maria in de crypte.
En in Clermont-Ferrand was natuurlijk de grote imposante kathedraal te bezoeken. Een wat donkere kerk opgetrokken uit de plaatselijke donkere vulkanische steen. De ontelbare glas-in-lood-ramen kwamen nog meer tot hun recht. Die waren werkelijk indrukwekkend, zowel de oude als de nieuwe.
Maar kerken in de vakantie is niet compleet zonder een zondagse mis ergens ter plaatse. Niets mooiers dan de lokale Kerk binnenstappen en zien hoe zij hun zondag en hun zondagse mis beleven. Met mijn collega’s waren we neergestreken in Châteaumeillant. Twee besloten te concelebreren, twee gingen gewoon in de bank zitten. Het koortje wat volkszangliederen zong was nog aan het repeteren en de kleine banken in het middenschip vulden zich goed met een zeer gemêleerd gezelschap van jong en oud. Ook de nodige jonge gezinnen zaterdag er. Om precies 11.15 uur begon de viering en meteen viel me die Franse volkszang op die zo makkelijk is mee te zingen met toch hele mooie toepasselijke teksten en melodieën. De Franse Kerk is daar altijd sterk in. Meneer pastoor kwam binnen – een wat oudere man – geflankeerd met enkele misdienaars. Ze hadden het postuur van uitsmijters bij de discotheek en even later bleek ook wel dat zij zich als zodanig over het priesterkoor bewogen: doeltreffend maar nou niet meteen met een waardig pas en houding. Trouw voerden ze uit wat de pastoor hen commandeerde. De bodyguards van pastoor! De mis bleek in dit conservatieve deel van Frankrijk van de ene kant keurig de liturgie van de huidige tijd te volgen, maar was tegelijkertijd doorspekt met rituelen en devotie uit de oude tijd. In alles was de hand van de pastoor duidelijk aanwezig, mijn collega’s kwamen er ook verder niet aan te pas. Een zeer, zeer langzame en vrome consecratie, de meisjesmisdienaars die niet op het eigenlijke priesterkoor mochten komen: het was bijzonder om mee te maken. En tot mijn verbazing kwamen na de communie ineens allerlei kinderen uit de kerk naar het priesterkoor en kwamen rond meneer pastoor zitten. die had zich ondertussen al de gitaar omgedaan en begon een liedje te zingen. Liedje afgelopen, kinderen gingen meteen weer terug. Was dat nu voor de kinderen of moest pastoor laten zien dat hij gitaar kon spelen?? Ik weet het niet. Toch vind ik zulke ervaringen altijd goed om weer mee te maken. Je moet je eigen kerk altijd relativeren door te kijken hoe anderen en andere priester hun geloof en hun liturgie beleven. Want al kijken wij er misschien met enige verbazing naar, de gemeenschap daar leek wel erg in zijn sas te zijn met deze pastoor.
Kerken in de vakantie! Het gaat dan niet alleen om de kerkgebouwen maar ook en vooral om de ontmoeting met de kerkgemeenschap aldaar. Je voelt ook op een concrete manier dat je tot een wereldkerk behoort, want je merkt ook: je bent van harte welkom en men is blij met je bezoek.

Dit bericht werd geplaatst in Blog door Pastoor Quaedvlieg . Bookmark de permalink .
Pastoor Quaedvlieg

Over Pastoor Quaedvlieg

Pastoor van heel Geleen!! Zo in de loop van de tijd is dat vanzelf gegaan. Na de studietijd in Rome, kwam ik in 2003 als assistent in de parochie van Lindenheuvel. Na een jaar werd ik pastoor. In 2008 kwam daar de Christus Koning en de Verrijzenis bij, in 2010 de Pastoor van Ars en in 2011 de H.Augustinus en de HH. Marcellinus en Petrus. En zo word je pastoor van een grote cluster en teamleider. Lees meer...