Aswoensdag

De veertigdagentijd is gestart. Zoals velen misschien naar de carnaval uitkijken, zo kijken we in de kerk uit naar de vastentijd. Een exercitie naar Pasen toe. Een mooie tijd van diepgang, bewustwording, bekering en terugkeer. En het start op aswoensdag.
Er is iets merkwaardigs met aswoensdag in ons hoofd. Dat askruisje heeft op een voor mij onverklaarbare wijze toch iets aantrekkelijks. Zeg nu eerlijk: wat is er nu zo mooi aan om je te laten betekenen met deze smurrie van as en water? Het zegt dat je een zondaar bent! een boeteling! Dat je sterfelijk bent! Een klein nietig wezen in het grote universum! Dat zijn bepaald niet de ideeën waar we in deze tijd van in vervoering raken. Toch zijn de kerken best aardig gevuld. Na alle carnavalsdrukte was de ochtendmis in Oud-Geleen redelijk bezet. Het ging richting een zondagsviering. ’s Avonds in Lutterade puilde de dagkapel uit, sommigen stonden buiten. En in Lindenheuvel weten we al jaren dat de kerk goed bezet is en dat we daar ook de aswoensdagviering niet te snel moeten opgeven. En tussendoor op die dag hebben we alle verzorgingshuizen gehad en een viering voor de communicanten waar ondanks de vakantie bijna de helft komt opdagen. Nee, over de belangstelling op aswoensdag hebben we geen klagen.
Als ik dat vergelijk met andere bijzondere dagen door de week! Voor de viering van Allerheiligen door de week krijg ik geen dagkapel van Lutterade vol… voor heel Geleen! Witte Donderdag en zelfs Goede Vrijdag ’s avonds… zeer matig bezet. Maria ten hemel opneming? Echt niet zoveel! Hemelvaart? Dan denk ik altijd dat iedereen op vakantie is of wandelen. Op al die dagen is 1 viering voor heel Geleen ruim genoeg. Maar op aswoensdag zijn drie viering geen overbodige luxe!
Wat mooi! Alhoewel ik het niet kan verklaren, is het een mooi teken dat vastentijd, bezinning, bekering blijkbaar iets zijn wat wij nodig hebben. En we durven dat ook te erkennen. Misschien wordt hier iets heel diep menselijks geraakt. Want ook in onze samenleving zie je dat vormen van vastentijd en bedieningstijd steeds populairder worden in allerlei vormen. Nee, niet religieus of christelijk. Het zijn vooral exercities om ‘jezelf te vinden’. Interessant. Ofschoon wij in onze christelijke traditie dit niet zullen ontkennen is de insteek die wij nu juist zoeken om ‘de ander/Ander te vinden’! O ja, dat vind je ook jezelf, dat weten we maar al te goed. Je komt jezelf zelfs tegen! Maar is het juist niet een weldaad om de ander/Ander eens te vinden met nieuwe ogen.
Ik ben benieuwd hoe ook de komende jaren ons omgaan met aswoensdag en vastentijd zich zal ontwikkelen. Wordt het echt de herontdekking van een oude traditie of zal blijken dat het alleen folklore of nostalgie is? Laten we hopen het laatste. De tekens daarvoor zijn positief!

Dit bericht werd geplaatst in Blog door Pastoor Quaedvlieg . Bookmark de permalink .
Pastoor Quaedvlieg

Over Pastoor Quaedvlieg

Pastoor van heel Geleen!! Zo in de loop van de tijd is dat vanzelf gegaan. Na de studietijd in Rome, kwam ik in 2003 als assistent in de parochie van Lindenheuvel. Na een jaar werd ik pastoor. In 2008 kwam daar de Christus Koning en de Verrijzenis bij, in 2010 de Pastoor van Ars en in 2011 de H.Augustinus en de HH. Marcellinus en Petrus. En zo word je pastoor van een grote cluster en teamleider. Lees meer...